Savcının Hangi Kararlarına İtiraz Edilemez? Bir Hikâye Üzerinden Duygusal Bir Yolculuk
Kayseri’nin sert rüzgarları, yalnız başıma yürüdüğüm dar sokaklarda beni sürekli hatırlatıyor: Bazen hayat, insanların vereceği kararlar üzerine kurulur. Kararlar, çoğu zaman kişisel tercihler gibi görünse de, bazen öyle bir noktaya gelirsiniz ki, başkalarının kararlarının hayatınızı şekillendirdiğini görürsünüz. Bir savcının kararına, bir yargıcın hükmüne karşı koyamamak… İşte bu, çoğu zaman kaderin ağlarını hissedebileceğiniz anlardan birisidir. Ama ne yazık ki, bir noktada hayatınız, bir savcının verdiği kararlarla şekillenir ve itiraz edemediğiniz kararlar, tüm umutlarınızı silebilir.
Güneş Batarken, Bir Karar Verildi
Baharın sonlarına yaklaşırken, Kayseri’nin toprak rengi evlerinden birinde, şehrin gürültüsünden uzak, küçük bir odada oturuyordum. Pencerenin kenarına yaslanıp dışarıyı izlerken, içimde bir kararsızlık vardı. Bir zamanlar dostum olan o adamın, savcıya verdiği ifadeler yüzünden başı dertteydi. Onu tanıdığımda her şey ne kadar farklıydı! Bizim hikâyemiz, yıllar önce aynı sokakta başlayan, sonrasında bir türlü sona ermeyen bir dostluk hikayesiydi.
Bir suç işlediğini duydum ama ona olan güvenim, o kadar güçlüydü ki, savcının kararına karşı çıkacağım anı bir türlü kabul edemedim. Öylesine bir çaresizlikti bu… Savcının verdiği bir karar yüzünden, ona itiraz etme hakkım yoktu. Bunu kabullenmek kolay değildi ama o kararı, ondan alacağım cevapları duymadan değiştiremiyordum. Gerçekten de savcının verdiği kararlara itiraz edilemez miydi?
Bir Umut Kırılması
O gece bir kez daha odaya kapanıp eski günleri düşündüm. Birbirimize her şeyimizi anlatırdık. O, kendi hayatını düzene sokmaya çalışan bir gençti. Ben ise onun her zaman yanında olmak için buradaydım. Ama bir gün, o kayboldu ve yerine, yıllarca kaybolmuş olan bir suçlu adam geldi. Onu savunmaya çalıştım. Belki o zaman, her şey değişebilirdi. Ama savcının verdiği karar… Ne kadar da yıkıcıydı! Hiçbir şekilde itiraz edilemezdi.
Bir gece, sabah saatlerinin gelmesine bir saat kala, elimi tutarak beni hastaneye götüren o arkadaşımın yüzünü tekrar gördüm. O günden sonra, o kararı alıp aldığı yolda nereye gittiğini bir türlü çözememiştim. Her ne kadar sevdiklerim bana destek olsa da, savcının kararına karşı yapabileceğim tek şey, derin bir nefes almak ve daha fazlasını istememekti.
Savcı, Bu Kez Hakkımızda Ne Karar Verdi?
Bir hafta sonu, o günlerden sonra düşündüm: Savcı, hayatımıza, sevdiğimiz insanları kaybetmekten başka ne bırakmıştı? Ona itiraz etmenin yolu yoktu. Savcının verdiği karar, ne kadar doğru olursa olsun, kimi zaman biz insanlar, elimize geçenleri kabul etmek zorunda kalıyorduk. İtiraz edemediğimiz, içimizde derin yaralar açan kararlar vardı. O kadar ince çizgiler vardı ki bu kararların altına düşen hayatlar, birer birer siliniyordu.
Bir savcı, karar verirken her yönüyle bir dünyayı değiştirebilir. İçinde barındırdığı adaletin adımlarını atarken, bir kararın iki insanın hayatını nasıl değiştirebileceğini çok kolay bir şekilde görebilirsiniz. Yavaş yavaş fark ettim ki, savcının kararları bazı insanlarda hayal kırıklığı yaratırken, diğerlerinde bir umut ışığı doğurabiliyordu. Ama bazen, herkesin umudu da savcının takdirine bağlıydı.
Ters Dönüş
Kayseri’nin dar sokaklarında, bir umut ışığının hala arayışında olduğum bir gün, savcının verdiği kararın tam karşısında durdum. Hiçbir şey, yıllar sonra bile insanın hislerini aynı şekilde hissettiremezdi. O anı düşündüm: Savcı, kararı ne olursa olsun, o karar hiçbir şekilde değişmeyecekti. Yine de derin bir nefes aldım. Belki, hayatta bazen yalnızca ilerlemek gerekiyordu. Hedefler, kaybedilenler, kazanılanlar… O savcının kararına itiraz edilemezdi.
Zamanla, her şeyin ne kadar farklı olduğunu anladım. İnsanlar bazen birbirinin kararları üzerinde durur, bazen de hayatta kalabilmek için bazen mücadele eder. Savcı ve verdiği kararlar, bazen kaybedilen umutların yerini alır. Kim bilir? Belki bir gün başka bir karar, başka bir adalet arayışı tüm bunları tersine çevirir.
Sonuç: İtiraz Etmek, Zaman Zaman Bir İllüzyon
Gün batımında bir kez daha pencereyi açıp dışarıya bakarken, tüm bu kararları sorgularken bir şeyi fark ettim: İtiraz edilemezdi, ama hayat durmaz. Her şey bir şekilde yoluna girer. Bazen kabullenmek, itiraz etmekten daha güçlüyken, bazen de itiraz etmeyi öğrenmek, hayatın içinden çıkardığı derslerden biridir.
Savcı, kendi kararını verdiğinde, bizler de öyle ya da böyle yaşamaya devam ederiz. Ama şunu bilirim ki, hayatın her anında bir şeyler değişir. Savcının kararları da bir gün değişebilir. Ama şimdilik, itiraz edemediğimiz o kararın altında, kaybolan bir hayalin, bir dostluğun acısıyla yürümek zorundayım.
Savcının kararlarına itiraz edilemeyecekse de, belki hayatın kalanını nasıl yaşayacağımızı bir şekilde biz belirleriz.